Avrupa'ya satışta 150 € muafiyeti bitti: mağazanızda ne değişmeli?

1 Temmuz 2026'da AB'nin düşük değerli gönderilerdeki gümrük vergisi muafiyeti kalktı. Değişen sadece bir vergi kalemi değil; fiyatlandırma, kargo modeli ve ürün verisi birlikte güncellenmeli.

Yurt dışına satışın kurulum tarafını daha önce yazmıştık: pazar yapısı, para birimi, dil, hreflang. Bu yazı kurulumun değil, kuralların değiştiği bir dönemle ilgili. 1 Temmuz 2026'dan itibaren Avrupa Birliği'ne giden 150 € ve altındaki ticari gönderilerdeki gümrük vergisi muafiyeti yürürlükten kalktı.

Türkiye'den Avrupa'ya satan mağazalar için bunun pratik karşılığı şu: daha önce vergisiz geçen küçük sepetler artık bir vergi kalemi doğuruyor. Bu kalemin kim tarafından, ne zaman ve nerede ödendiği belirlenmemişse fatura teslimat anında müşteriye çıkıyor — ve o sipariş genellikle iade oluyor.

Tam olarak ne değişti?

Sabit tutar kulağa küçük geliyor ama etkisi sepet büyüklüğüne göre değişiyor. 200 €'luk bir siparişte önemsiz olan kalem, 25 €'luk bir aksesuar siparişinde marjın görünür bir bölümünü alıyor.

KDV tarafı değişmedi, yanına eklendi

En sık karıştırılan nokta bu: yeni gümrük vergisi KDV'nin yerine geçmiyor. 150 € altı tüketici satışlarında KDV'yi satış anında tahsil edip tek beyanla ödemenizi sağlayan IOSS düzeni geçerliliğini koruyor. Gümrük vergisi ayrı bir kalem olarak bunun üzerine biniyor.

IOSS'un pratik değeri de değişmedi. Kullanıldığında müşteri sepette gördüğü tutarı ödüyor ve gönderi gümrükten hızlı geçiyor. Kullanılmadığında KDV teslimat sırasında alıcıdan tahsil ediliyor, üstüne kargo firmasının işlem ücreti ekleniyor. Sepette 40 € ödeyip kapıda 12 € daha isteyen bir sipariş, o müşteriyi bir daha getirmiyor.

Türkiye'de yerleşik bir şirket IOSS'a doğrudan kaydolamıyor; AB'de yerleşik bir aracı üzerinden kaydoluyor ve aylık beyanlar bu aracı tarafından veriliyor. Bu, mağaza yazılımı tarafında değil şirket tarafında çözülen bir konu ve Avrupa'ya düzenli satış yapacaksanız ilk kurulacak parçalardan biri.

Mağaza tarafında yapılacaklar

Yukarıdakiler mevzuat; aşağıdakiler doğrudan Shopify panelinde yapılan işler. Sıralama önemli, çünkü ilk iki madde eksikse üçüncüsü doğru çalışmıyor.

DDP mi, DAP mı?

İki model var ve ikisi de geçerli; yanlış olan, hangisinde olduğunuzu müşterinin öğrenememesi.

Ortalama sepeti düşük, tekrar satın alma beklentisi olan markalarda DDP'nin getirdiği güven farkı ölçülebilir düzeyde. Yüksek fiyatlı ve seyrek satılan ürünlerde DAP ile başlamak makul olabiliyor. Kararı ürün grubuna göre veriyoruz, mağazanın tamamına tek bir kural koyarak değil.

Gümrük tek başlık değil: GPSR ve EPR

Avrupa'ya satışta engel çoğu zaman vergiden değil, ürün uyumundan çıkıyor. İki başlık düzenli olarak gözden kaçıyor:

Bunlar mağaza yazılımıyla çözülmüyor; ama sonuçları doğrudan mağazaya yansıyor. Sorumlu kişi bilgisi, uyarı metinleri ve dil karşılıkları ürün verisinde alan olarak tutulduğunda ürün sayfasında ve pazar bazlı çevirilerde otomatik gösterilebiliyor. Elle yazıldığında her yeni üründe tekrar ediliyor ve er geç atlanıyor.

Fiyatı yeniden kurmak

Yeni vergi kalemi sabit olduğu için fiyat stratejisini de sabit tutarlar üzerinden düşünmek gerekiyor:

Neyi ölçmeli?

Değişikliğin etkisi tek bir dönüşüm oranında görünmüyor. Baktığımız kırılımlar şunlar:

Yapmadığımız şeyler

Özet

1 Temmuz 2026 sonrasında Avrupa'ya satış imkânsız hale gelmedi; hesap değişti. Küçük sepetlerde maliyet kalemi arttı, sürprizin bedeli büyüdü ve doğru kurulmuş bir DDP akışı rekabet avantajına dönüştü. Ürün verisi, vergi ayarı ve kargo etiketi aynı anda doğruysa müşteri bu değişikliği hiç fark etmiyor.

Bu yazı 15 Ağustos 2026 itibarıyla yürürlükteki düzeni anlatıyor; işlem ücreti gibi henüz netleşmemiş kalemler kesinleştiğinde güncelleyeceğiz.

Hedef ülkelerinizi, ortalama sepet tutarınızı ve mevcut kargo kurgunuzu paylaşın; hangi pazarda DDP'ye geçmenin, hangisinde beklemenin daha doğru olduğunu birlikte çıkaralım. Avrupa'ya satış sizin ürün grubunuzda anlamlı görünmüyorsa, bunu da açıkça söyleriz.